Columns en Archief

Wel een hotel

17 October 2022
Door: Jeffrey Wijnberg

Er zijn ouders die het echt getroffen hebben. Dat zijn ouders wiens kinderen graag thuiskomen; en dat ook later, met enige regelmaat, doen wanneer zij allang op zichzelf wonen. Helemaal feest is het wanneer ook de kleinkinderen komen en zich evengoed thuis voelen bij de grootouders Dit verschijnsel noem ik het hotel-fenomeen.

Want wat blijkt is dat deze (bevoorrechte) ouders het thuiskomen ook wel heel aantrekkelijk maken; en de (klein)kinderen ontvangen met alle egards van een vijfsterrenhotel: al het favoriete eten staat klaar om geserveerd te worden, geen extra moeite om even een wasje te draaien, opgemaakte bedden in gezellige slaapkamers en koffie, thee en drankjes wanneer er maar ook iets besteld wordt. Zelfs als de (klein)kinderen de lichten aanlaten, hun kleren laten slingeren of de tafel niet afruimen, dan nog wordt alles keurig netjes weer in orde gemaakt. Heel soms is er een ouder die dan zegt: ‘tsjonge jonge, het is hier toch geen hotel of wel dan?!’ Het is een vraag die zichzelf beantwoordt. Immers een dergelijk ouderlijk huis is juist wel een hotel; en dan ook niet van de minste soort. Nu is het hotel-fenomeen wel iets om even bij stil te staan, bijvoorbeeld om de vraag te stellen: is het opvoedkundig/moreel wel correct om (klein)kinderen zo in de watten te leggen? Welnu, opvoedkundig gezien is die vraag gemakkelijk te beantwoorden: de kinderen hebben hun opvoeding al gehad en de opvoeding van de kleinkinderen is niet het terrein van de grootouders; gelukkig niet, dat mogen de ouders zelf doen. Moreel gezien is er ook niets mis. Alles wat je de (klein)kinderen kan meegeven aan extra liefde en ondersteuning kunnen zij weer doorgeven aan de volgende generaties. En psychologisch is er ook geen probleem te ontdekken. Immers, verkeerd-verwennen is het oplossen van problemen die de kinderen zelf moeten oplossen terwijl goed-verwennen bestaat bij gratie van alles wat je (extra) kunt geven om er vervolgens ook nog zelf van te kunnen profiteren. Nu zou je natuurlijk ook de vraag mogen stellen of de (klein)kinderen voor alles wat zij krijgen ook iets terug zou moeten doen. Het antwoord is simpel, namelijk: ‘nee’. Want het zijn de (klein)kinderen die van de ouders moeten profiteren en niet andersom. Het is toch ook niet zou dat je, na een bezoek aan een vijfsterrenhotel, iets bedenkt om terug te geven, zeker omdat je al betaald hebt. Hooguit een beetje reclame maken; iets wat de (klein)kinderen ook doen om vervolgens ook nog vrienden en andere aanhang voor het volgende bezoek mee te brengen.

Sommige kinderen groeien op in een gespreid bedje, om er later nog vaak naar terug te komen. In die zin oogsten de ouders nog lange tijd, ook na de opvoeding, het genoegen van de aanwezigheid van hun kroost. Het is een luxe B&B (Bed and Breakfast), maar dan zonder een cent te hoeven uitgeven.

 


Lees ook:

Bekijk alle columns

Reacties

Er heeft nog niemand gereageerd op deze pagina.

RSS feed van de reacties op deze pagina | RSS-feed voor alle reacties

Plaats uw reactie